ไม่มีความจำเป็นต้องกลุ้มใจไปกับเรื่องที่กลุ้มไปก็ไม่มีประโยชน์...

วันนี้คนเราี่สู้เพื่อชีวิตของตัวเอง ...ตายเพื่อตัวเอง... น่ายกย่องกว่าตอนที่สู้และตายเพื่อสิ่งที่ไร้สาระนั่นตั้งเยอะ...

การมีชีวิตเป็นส่ิงมีค่า... การดำรงอยู่มีค่า... แต่การอยู่อย่า่งมีค่าสำคัญยิ่งกว่าการดำรงอยู่... ดังนั้นหนทางของชีวิตเราต้องเลือกเอง เลือกได้ต้องรับได!!!้

ชีวิตเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ ตราบใดที่ัยังคงมีชีวิตก็ยังมิสิ้นความหวัง เมื่อมีความหวังก็ย่อมมีโอกาส ความสุขข้างหน้ายังรอเราอยู่อีกมาก ..... ^_^

เพื่อให้เอาชีวิตรอด คนเราก็เลยอ้างได้สารพัดเรื่อง เพื่อให้ได้อย่างที่ต้องการ เราก็หาเหตุผลมาได้มากมาย แต่โลกนี้ไม่มีคำว่าฟรี !!!!   คุณจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม

สายฝนทำให้เราอ่อนแรง ความเหนื่อยทำให้เรี่ยวแรงอ่อนล้า บาดแผลทำให้กำลังใจหดหาย.........................

คำพูดกับการกระทำของเรามีค่ามากเท่ากับเกียรติศักดิ์ของประเทศ เราควรจะรู้ไว้ว่าคำพูดพล่อยๆของเราอาจทำให้เกิดเรื่องราวใหญ่โตได้

ทุกวันนี้คนเราหยาบในสิ่งที่ควรละเอียด มองในส่วนของตัวเองมากกว่ามองเข้าไปในใจของคนอื่น เหมือนดั่งคำว่า...คนเราไม่จำเป็นต้องพูดในสิ่งที่เห็น...

ชะตาชีวิตตนเอง ให้ตนเองเป็นคนลิขิตดีกว่า อะไรจะเป็นก็ให้มันเป็น ขืนให้คนเรารู้ว่าอนาคตดีอย่างโง้นอย่างงี้ คนขี้เกียจก็คงเอาแต่นอนตีพุงสบาย แล้วขึ้นรู้่ว่าไม่ดีก็คงทำใจเลิกสู้ ไป ๆ มา ๆ ไอ้โอกาสที่พอจะดีได้นิดหน่อย ก็กลายเป็นศูนย์

ความตายเบาเหมือนปุยนุ่น... หนักเหมือนขุนเขา...

คนเราอยู่นานอีกปีสองปี ห้าปีสิบปี ชีวิตก็คือชีวิต ยาวสั้นไม่สำคัญเท่ากับว่าอยู่แล้วจะทำอะไร ชีวิตคนเราแม้จะสั้นก็จงทำให้มีค่า ให้อยู่มีคนรัก จากไปมีคนอาวรณ์

วันหนึ่งของผมจะมีค่าเท่ากับหนึ่งปี

ทุกวันของผมจะมีค่า

ทุกนาทีของผมจะมีความหมาย

เราจะไม่เกิดเปล่า ตายเปล่า ไม่่ใช้ชีวิตแค่ผ่านไปวัน ๆ

คนเรา มีเหุตผลมีที่มาต่างกัน จึงมีการกระทำต่างกัน

ความคิดต่างกัน ในโลกนี้จริง ๆ ไมมีใครผิดหรือถูก

มุมเรามอง เราว่าเขาผิด เขาทรยศ

มุมเขามอง อาจว่าทำตามหน้าที่ ไม่ผิด

ทุกอย่างอยู่แค่ห้วงคิด.................................... ถ้าเราไม่รู้จักหมุนเปลี่ยนห้วงคิดโลกนี้ทั้งโลกก็มีแต่ศัตรูกับคนทรยศ แต่ถ้าเราหมุนเปลี่ยนห้วงความคิดสักนิด โลกนี้ทั้งโลกก็มีแต่เพื่อน ผิดถูกอยู่ที่ใจของเรา ถ้าเราว่าผิดก็ผิด เราว่าไม่ผิดก็ไม่ผิด มันอยู่ที่ว่าใจเรากว้างจะรับได้แค่ไหน ห้วงคิดเราปรับเปลี่ยนทันได้เร็วแค่ไหน รับได้แค่ไหน รับไม่ได้ก็ลุยกันไป

ชะตาชีัวิตอยู่ในกำมือเราแล้ว จงเลือกเดินทางที่ตนเองปรารถนาและต้องการ